Portret van Achille Castiglioni
Achille Castiglioni—bijnaam Cici—was een pionier van het Italiaanse design en een van de meest invloedrijke protagonisten ervan.
Als zoon van een vooraanstaande Milanese beeldhouwer, Giannino Castiglioni, begon hij zich op 20-jarige leeftijd in 1938 toe te leggen op design. Hij studeerde in 1944 af in de architectuur aan de Politecnico Universiteit van Milaan en voegde zich bij zijn broers Livio (1911-1979) en Pier Giacomo (1913-1968) in het beroemde Studio Castiglioni, dat zij samen in 1938 hadden opgericht.
Hij richtte zich op het hele vakgebied van design, werkend van architectuur tot stedenbouwkunde, van tentoonstellingen tot meubeldesign, tot product- en lichtdesign. Hij ontwierp stoelen en tafels, lampen en boekenkasten, asbakken en kledingstanders, servies en bestek, schoolbanken en ziekenhuisbedden, wastafels en toiletpotten, handgrepen en flesopeners, koffiemachines en biertaps, en nog veel meer.
Tot 1968 werkte hij altijd in nauwe samenwerking met zijn broer Pier Giacomo, met wie hij enkele van de bekendste iconen uit de geschiedenis van het industrieel design ontwierp, waaronder de krukjes Sella en Mezzadro evenals de lampen Arco en Taccia (nu onderdeel van de permanente collectie van het MoMA).
Gedurende zijn 64 jaar lange carrière werkte hij met bijna alle belangrijkste Italiaanse meubelbedrijven, waaronder Alessi, Cassina, Danese, DePadova, Driade, Flexform, Flos, Kartell, Olivetti, Zanotta, evenals met grote ondernemingen zoals AGIP, Brionvega, Lancia, Montecatini, RAI, Phonola, Pirelli, Rizzoli en Telecom.
Als genereuze mentor werkte hij samen met vele andere architecten en ontwerpers, waaronder Bruno Munari, Enzo Mari, Erberto Carboni, Giancarlo Iliprandi, Gianfranco Cavaglià, Heinz Waibl, Italo Lupi, Marcello Nizzoli, Max Huber, Michele Provinciali, Pierluigi Cerri en anderen.
De meeste producten die hij ontwierp zijn het resultaat van ware vindingrijkheid, humanistische cultuur, intelligente experimenten, technische expertise, esthetische gevoeligheid en, bovenal, vervulden zij altijd hun praktische doel.
Na de dood van Pier Giacomo bleef hij veel intelligente producten ontwerpen die vandaag de dag zeer gewaardeerde voorbeelden zijn van Italiaanse creativiteit, waaronder de lamp Parentesi, asbak Spirale, tafel Cumano, polshorloge Record en boekenkast Joy.
Van 1969 tot 1980 gaf hij les aan de Faculteit Architectuur van de Politecnico Universiteit van Turijn, en van 1980 tot 1993 aan de Politecnico Universiteit van Milaan.
In 1956 was hij medeoprichter van ADI—Associazione Disegno Industriale (Vereniging voor Industrieel Design), de eerste en belangrijkste Italiaanse designvereniging. Sinds 1986 Ere-Royal Designer for Industry. Hij ontving een eredoctoraat in design van het Royal College of Art in Londen in 1987, en nog een van de Politecnico Universiteit van Milaan in 2001.
Gedurende zijn carrière ontving hij vele onderscheidingen, waaronder acht Compasso d’Oro (1955-1979)—de eerste en meest erkende designprijs ter wereld—, één Triennale Bronzen Medaille (1947), twee Zilveren Medailles (1957, 1963), twee Gouden Medailles (1957, 1960), en twee Triennale Grand Prix (1951, 1954).
Zijn werk is uitgebreid tentoongesteld in de belangrijkste musea ter wereld, waaronder het MoMA in New York, het Victoria & Albert Museum in Londen, het Kunstgewerbemuseum Zürich, en het Vitra Museum in Weil-am-Rhein.
Hij stierf in 2002 in Milaan.
Lees meer: https://webhub.be/kunst-cultuur/achille-castiglioni/arco-lamp-achille-pier-giacomo-castiglioni-1962/